İnkisârı Hayâl

Ben hep yalnızdım bu sevdanın yolunda.

Elimde fenersiz, lambasız yürüyorum; ışıksız, ıssız bir yolda.

Kayboldum yine bazı hatıralarda; kandırılmışlığın ve başarısızlığın ortasında.

Alkolüm yarım, umutsuzluk ise her yanım; hatırlanmak ise yarım kalmış duygularıma.

Özgürlük ise sadece bir parmaklık ardında.

Bazen ağlamaya ise başarısızlık, umutsuzluk ve keder yardımda.

Beynimde ise yaşanmışlıkların silsilesiyle travma.

Belki de tüm problem bendim, bu olanlardan sonra.

Nostaljik mutluluklar ya da nostaljinin kovalandığı o ümitsiz anılar

Bekler beni; ensemde bir nefes kadar yakınımda, bir gözyaşı kadar uzağımda.

Beni anlayacak tek varlık ise buradan göç etmiş, çok uzaklara.

Ona da demişler: “Ruhum, merak etme; ahı çıkar yakında.”